ТАМАТА(Н)

(Н) 1. тэмд. н. зоболондо ороһон, таматай (бедный, измученный): тамата байдал; 2. юум. н. зоболонто, барһан, хайратай тулюур амитан (бедняга, мученик): Хужар тарижа, хужараа һахижа, боргооһоной хүнэһэн боложо, жэлдээ нэгэн-хоёр гүрөөһэ хороогоо болодог юм аабза, таматашни (Б. Мунгонов).