ТАЛЫН

тэмд. н. талада хабаатай, талада амидардаг, талаар байдаг (степной): Бидэ мүнөө тэргэ дээрэ һуугаад, эсэһэншье һаа үнэн зүбые мэдэжэ абаһандаа баяртайнууд, һажан татажа, талын харгыгаар ондоргонобди (Ц. Шагжин); Талын табан тарбаган тарган (Жороо үгэ); талын бүргэд а) талада амидардаг бүргэд (степной орёл); б) шэлж. айхые мэдэдэггүй, тала газарта тоонтотой, зоригтой эрэлхэг хүн (смелый человек); 2) талаһаа, тала тээһээ (— сторонний); алишье талын тодорхой, бүхы юумэ хараалһан (всесторонний); дүрбэн талын хэлсээн дүрбэн хабаадагшадтай ямар нэгэ асуудалай талаар һаналаа абалсалга, зүблөөн (четырёхстороннее соглашение); нэгэ талын нэгэ тээһээ (односторонний); хоёр талын хоёр тээһээ (двухсторонний – напр. о радиосвязи); ороной урда талын хуби ороной урда хэсэгэй хуби (южная часть страны); 3) шэлж. гаднын, хабаагүй (посторонний): Дүтын түрэл байгаад, талын хүнһөө дороор аашалнаш.