ТАЛИИХА

үйлэ ү. ошохо, ябаха, арилха, үгы болохо (удаляться, исчезать, уходить): Хабсагайн саанаһаа гэнтэ гаража ерэһэн энэ гал түймэр харгы дээрэхи хуурай мүшэр хагда дүргэжэрхёод лэ, саашаа талиин холодоод, аадарта сохюулаа һэн (Ц. Шагжин); Нэгэтэ һүни нэгэ айлда хүгжэмэй зохёолшо Иоганн Бах сонхо тоншобо. – Ши хэмши? – гэжэ урдаһаань һураа. – Би Бахаб, – гэжэ хэлэхэдэнь, – Талии, ондоо тээ баа, – гэжэ харюу үгэбэ (Хүүгэдэй анекдот); далда орон талииха харагдахаа болин арилха (исчезать из виду); талиин арилха тэрьелхэ, бодхуултаха (удирать, сбегать): Теэд Доржын эсэгые харахадаа, хажуу тээшээ талиин арилна (Ч. Цыдендамбаев); талиингаа талииха оро һэегүй үгы болохо (исчезать бесследно, с концами): Тиихэдэмнай городойнгоо байрада ошонгоо ошохо, арилангаа арилха, талиингаа талииха, одоолшье нюдэ амандамнай харагдахаяа болин үгы болохо (Б. Мунгонов); талии саашаа!, барг. талиисшаарай! арила! яба саашаа! (убирайся!); хайшаа талиигааб? хайшаа орооб? (куда девался?): Мүнөөхи хүбүүмнай хайшаа талиигааб? (Х. Намсараев).