ТАХИЛГА

юум. н. үргэл үргэлгэ, үргэл хэлгэ, тайлган (жертвоприношение): Тахилга хэхэдээ, архияа хэды түбидэ хүрэтэр сасадаг байгаа (Ч. Цыдендамбаев); Тэхэ дархан өөрын тусхайта һайдэртэй, өөрын тахилгатай һэн гэдэг (Ж. Балданжабон); тайлга тахилга бөө хамтын ехэ үргэл (жертвоприношение): Эдэ буряаднар бүгэдэ буддын шажанда шүтэдэг байхаһаа гадна баһа эсэгэ үбгэһөө нааша бөөгэй мүргэлдэ шүтэжэ, саг үргэлжэ бөө удагануудые бөөлүүлжэ, онго тэнгэридэ тайлга тахилга оруулжа байдаг заншалтай байгаа (Х. Намсараев); Урдань бөө удаганай тахилга тайлга дэлдэдэг, хожомшог ламанарай гурбан жэлдээ нэгэ удаа обоо тахидаг байһан тэрэ салуу дайда Тэнгэриин табсан гэжэ нэрлэгдэхэл мүртөө нэрлэгдээ (Ш.-С. Бадлуев); гал тахилга галай эзэдые дурдажа, галда архи, тоhо гэхэ мэтые дуhаажа үргэдэг ёhон (жертвоприношение огню): Урдын буряадай заншалаар, гал тахилгын үйлэнүүдые гүйсэдхэлсэдэг шэбэгшэн гээд нэрлэгдэдэг тусхай үүргэтэй хүнүүд байhан (Б Баторова); ○ тайлга гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.