ТАХАТАЙ

тэмд. н. 1) мориной табгайдаа дороо ёдойһон шүдэнүүдтэй заархай түхэреэн түмэр хадагдаһан, тахалуулһан (подкованный): Тахатай туруунууд талын харгыгаар табжархай буужа, залгалаа олон хадануудай хоорондуур хөөргэ шэнгеэр хүнхинэһэн Юрөөгэй уйтахан талада ханхинан шэнхинэн сууряатаба (Б. Мунгонов); 2) гуталай hүеыдэ түмэр хадагдаһан (имеющий набойку, железную подбивку – об обуви): тахатай хром сабхи.