ТАГАЛСАГ

юум. н. 1) мал, амитанай шэлбын дорохи үе (ноги скота, отделённые от туши): Тиигээд зээ абгайнь үдэшын эдеэ бэлдэхэдээ, үүсын мяханай дууһантажа байһан хаһа хадань, үхэрэй үрөөһэн тагалсагаар үлтиртэрөө бусалһан орооһотой, хүдөөгэй мангирай хангалтай шүлэ шанаба (Ц.-Ж. Жимбиев); 2) хайх. хүнэй хүл (ноги человека): Третьяк юушье хэлэнгүй, толгойһоонь абаад, тагалсаг хүрэтэр адаглан хараба. Тиигээд асууба (Б. Шойдоков); Тэнэг тархи тагалсагаа зобоохо (Оньһ. ү.).