ТАДХАЙ

, тадтай аянг. ү., айлга, сошолго, гайхалга гэлылгэ харуулһан удхатай ай, һүү, пэй, үй (межд. для выражения удивления, испуга, страха фи, фу): Бадуухын сошоһондоо «тадхай» гэжэ үгэ алдан, эрьежэ харахадань, шэнэхэн нарһан хабтагай баринхай монгол дархан энеэбхилжэ байба (Б. Санжин, Б. Дандарон); – Ай, тата-тадтай, хэрбээ намайе таалуула наашаа гээ һаань, яаха гээшэбиб? (Х. Намсараев); – Мээл, шуһагүй тамхиншан. Эсэгэнь архи тамхин гээшые мэдэхэгүй хүн байһан юм. Энэнь хаанаһаа?.. Тадтай сааш! (Г. Дашабылов).