ТАБЯАДХИХА

үйлэ ү., видэй нэгэ түхэл табижархиха (не мешкая, не раздумывая, быстро поставить): Энэ үедэ мэдэлшэ Шатуухан шэрэм соо улаан сог хэжэ үлеэгээд, дээрэнь ая ганга үрбэгэнүүлэн хаяжа, богоһын хажууда табяадхиба (М. Осодоев); харсага табяадхиха унтажа байһан хүнэй хургануудайнь хоорондо саарһа хабшуулаад гал носоожо, үхибүүдэй тоомоо таһаралдаха (шутка, которая заключалась в сжигании газеты, положенной между пальцами спящего человека): «Табангуудай һаа, тэрэ хоёрто харсага табяадхил даа» гэбэ (Ч. Цыдендамбаев).