ТАБИСУУРТАЙ

тэмд. н. үйлэтэй, хубитай (имеющий какой-л. удел, предназначение): Бэдэрхэ, олохо, байгуулха табисууртай хүнэй үринэр бэрхэшээлые туйлажал хатуужадаг, хүшэр замда башардаг (Д.-Д. Дугаров).