ТАБИСУУР

юум. н. 1) хуби, хуби заяан, үйлэ, ухаан бодолһоо дулдыдахагүй хүнэй ушар байдалай тохёолдол (доля, удел, предначертание): Тиигэхэгүй гэжэ болоогүй, юундэб гэхэдэ, муу һайн, жаргал зоболон, уйдхар баяр зүрэшэлдэн ябаха гээшэ энэ оршолонто дэлхэймнай жама ёһонь, табисуурынь һэмнэй даа (К. Цыденов); уг табисуур уг гарбал (родословная); бурханай табисуураар бурханай эрхээр (по воле божьей): Яахабши даа теэд, бурханай табисуураар тэрэ харанхы мунхаг үе сагта түрэжэ, хуби заяагаа эдлэхэл гэһэн зон байгаа юм бэзэбди (Ц.-Д. Хамаев).