ТАБХАЙХА

үйлэ ү. 1) хажуу тээшээ үргэн аад, набтар байха, оройнь үргэн хабтагар байха (быть плоским, громоздким, иметь плоскую вершину): Энэ һургуулиин байшангай тушаа урдань, үйлсын нүгөө талада табхайжа һууһан колхозой клуб үндэр уляаһадай забһараар шара будагтай наличнигуудаа харагдуулан байна (Ж. Тумунов); 2) бүдүүн аад, набтар, үндэр бэшэ, газарлиг байха (быть приземистым и полным): Цэнгуев «Ижевец» мотоциклаа ааляар ябуулан, дээрэнь ехэл һүртэй юумэ табхайна (Ц.-Ж. Жимбиев); табхайжа һууха тарган хүнэй хэсылдин, налаад һууха (сидеть, развалившись – о толстом и приземистом человеке): Харин Дармые сохёошо хүн лэ тэнюун шарай шарайланхай, шарга дээрэ табхайжа, бүхөөр һууна (Х. Намсараев).