ТААМАГ

1. тэмд. н. 1) жэгтэйтэй, далда удхатай, гайхахаар, нюусатай (загадочный, таинственный): Бааруу энеэбхилэн, тэрэ басаган тээшэ нэгэ удаа харажархёод, тэрээнэй нилээдгүй удхатайхан таамаг үгые тухайлан, Парнии үбгэн тухайда һанана (Х. Намсараев); таамаг ушарал жэгтэйтэй, гайхахаар ушар (загадочный случай): Энэ таамаг ушаралай болоһон оршон байдал иимэ байгаа (Д.-Д. Дугаров); 2) багсаамжалһан, тухайлһан, мэдэгдээгүй (предположительный, априорный): – Афанасьев Лимице шадархи концлагериин амта үзэһэн хүн гэжэ мэдэхэлээрээ, тиимэ таамаг тухайламжатай болоод байнаб (Б. Мунгонов); 2. наречи мэдэнгүйгөөр, талаан мэдэн (наугад, наобум, наудачу): Дамба харасаяа һалгаангүй, буугаа таамаг бэдэржэ абаад, һэмээхэн хасартаа абаашажа, буурал гахайн һуга руу шагаагаад буудажархиба (Д.-Д. Дугаров); таамаг тэмтэрхэ харанхы соо гү, али юумэ харагдахагүй байдалда юумэ гараараа бэдэрхэ, бэдэрэн ябаха (идти наощупь): Иимэ үедөө ерээдүйнгөө ажабайдалые Залмын хэршье һайн тээшэнь бодохо гэжэ оролдоо хадань, харанхын дунда гараараа таамаг тэмтэржэ байһандал адли, энэ зоболонгһоо сохом хайшан гэжэ мултархаяа мэдэдэггүй һэн (Б. Санжин, Б. Дандарон); таамаг буудаха юумэ хараада абангүй буудаха (стрелять наугад, наобум): Үүдэ руу таамаг буудахада болохошье байгаа һаань, ангууша хүн хадаа гуринхалан зольборһон хара гүрөөһэ шархатуулжа табинхаар, амитанай эмиргэн газарые маряахаар ямар нэгэн ушарай гарахые хүлеэгээ юм ха (С. Доржиев); таамаг дуугарха бодонгүйгөөр, бодожо шэбшэжэ үзэнгүйгөөр, бодон шэбшэнгүйгөөр юумэ хэлэхэ (говорить наобум, не обдумав): Юумэ дуугархадаа бодоод дуугара, / таамаг бэшэ… / Шадаал hаа хүнэй сэдьхэл дайрангүй (Э. Зандраев); ○ тэмгэ гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.