ТААБАГАР

тэмд. н. 1) томоотой, ёһорхуу, ехэрхүү, бүдүүзгэй (важный, надутый, чванливый): Гамбал зайһан ерээд, баруун тээнь таабагар юумэ һууна; таабагар томоотой ёһорхуу, ехэрхүү (напыщенный): Поп нэгэ удаа хоолойгоо ехэмсэгээр заһаад, таабагар томоотой байдалтай болон, нюдэеэ һулабтар зөөлэхэнөөр хялмайн харана (Х. Намсараев); 2) амгалан, тэнигэр (спокойный).