ТАҺАРХАЙШАГ

тэмд. н. 1) бага зэргэ хахарһан, хахархайшаг (немного порванный, надорванный): Нохойдо татуулһан таһархайшаг үмдэнэйнь түриигөөр нюсэгэн хүлынь улагашана; 2) зон амитанһаа холо, амяараа (оторванный от населённых пунктов): Эдэ гэрнүүдэй эгээл зүүн үзүүртэ таһархайшаг байһан, урдуураа хоёр бишыхан сонхотой, оройгүй набтагар хара гэр харагдаха юм (Х. Намсараев); таһархайшаг газарта һууха холо, хүн зоной балай ябадаггүй газарта байха, айлнуудтай зэргэлээд бэшэ, холошог байха (жить на отлёте от чего-л.).