ТӨӨРЮУЛХЭ

үйлэ ү., идх. залог 1) зам алдуулха, буруу замда оруулха; алдаха, үгы болгохо (сбивать с пути, заставить заблудиться; позволить заблудиться): Шүдхэр, шолмос, ороолонууд моридые төөрюулдэг, хоёр хүлыень тушадаг, тамалдаг юм гэлсэгшэ (Ц.-Ж. Жимбиев); Энэ шууяата Лондондо Осор ламые төөрюулбэл, хаанаһаа олохобши? (Д. Батожабай); 2) шэлж. зүб харгыһаа хадуурхые баадхаха, һамаргаха (сбивать с пути истинного): Хорото баянда хуурагдажа, түрэһэн ганса үрэеэ төөрюулээд, түлгэжэ зобожо һууһыетнай һанахадаа, эльгэ зүрхэмни эбдэрэн алдана… (Х. Намсараев); хүл мүрыень төөрюулхэ толгойень эрьюулхэ, худхуулха (запутывать, вводить в заблуждение): – Минии басаганай хүл мүрыень төөрюулһэн ёһотой хулгайша муухай хүн энэ байнал даа! (Х. Намсараев); 3) бахардуулха, һамаргаха, ухаа бодолыень алдуулха, юумэ ойлгохоо болихо, мэгдүүлхэ, тээлмэрдүүлхэ (приводить в замешательство, сбивать с толку): Дабтаадшье үзэнэ, заримдаа хүнүүд шангаар энеэлдэжэрхинэ, заримдаа хажуу тээһээнь хүн юумэ асуужа, хэлэжэ байһан үгыень таһалан төөрюулжэ, һамаргана (Ц. Дон).