ТӨӨРЮУ

тэмд. н. эли бэшэ, бусайданги, ойлгогдошогүй (запутанный): Зүгөөр Евсей Даниловичай толгойдо Бальжинимын ба тэрээншүү хүнүүдэй төөрюу һанамжануудые, үмхирһэн модо узуураарнь отолжо хаяһандал үгы хэхэ гэһэн бодол үйрэнэ (С. Цырендоржиев); төөрюу орёо бусайданги, ойлгогдошогүй, һамуу, тойруу (запутанный, сложный): Гэхэтэй хамта, төөрюу орёо инаг дуранай манан сооһоо һугаран гараха шадалгүй тулгардана (М. Осодоев); төөрюу (һамуу) зугаа сэхэ бэшэ, орёо, бэрхэтэй, бүтэсэгүй хөөрэлдөөн (запутанный разговор): Тэдэнэй төөрюу һамуу зугаае шэмээгүйхэн хадуужа абаад, гол нюусыень тайлбарилхые оролдоһон байхаб (М. Осодоев).