ТӨӨРСЭГ

1. юум. н., баруун бур. 1) модоор, үйһөөр хэгдэдэг байһан тэбхэнсэг, оёорсог, табхансаг (квашня): Түбһэн юумэ түбэг болохо, төөрэсэгэй амһар яама болохо (Оньһ. ү.); 2. тэмд. н. түхэреэн, сахариг түхэлтэй (круглый); төөрсэг малгай баруун буряад эхэнэрнүүдэй үмдэдэг түхэреэн оройтой малгай (женская шапка с круглым верхом): Толгойнгоо үбдэхэдэ төөрсэг малгай үмдэбэ (таабари, хурабша зүүхэ).