ТҮРИМХЭЙ

тэмд. н. 1) муу зантай, үсэд дошхон, хирэдэг (норовистый); 2) булимтархы, эзэрхэг (агрессивный): Түрэл ороноо түримхэй дайсадһаа хамагаалан, / Түби дэлхэйдэ илалтаар суурхаһан баатарнууд / Түүхын манлайда түрүү зэргэеэ мүнхэлэн, / Түлэгтэй зандаа алхалжал ябаһан золтой һэн (А. Жамбалон); ○ эзэрхэг гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.