ТҮР II

: түр-түр гэхэ:, түр-тар гэхэ, түр-нир гэхэ, түр-няр гэхэ, түр-нюр гэхэ тоншохо, түшэгэнэхэ, ташаганаха (стучать, хлопать, напр., дверью): Саада таһалга соо бодохыень дуулаба ха, хэнэйшьеб түр-түр алхалха дуулдаба (С. Доржиев); Иираглаад һэришэхэдэнь, гэр соонь шэб харанхы, юумэнэй түр-тар гэхэ, хүүехэ-хааяха абяан соностобо (Ц.-Д. Хамаев); Һууриһаа яаран бодожо, Нимгэр түмэр ханза түр-нир нээгээд, багса багсаар бооһон мүнгэ гаргажа тоолоно (Ц. Дон); Поездын түр-няр гэхэ улам шанга болоно (Б. Шойдоков); түр-тар гэлдэхэ хэрэлдэхэ, муудалдаха (ругаться, вздорить между собой).