ТҮНТЭГЭР

тэмд. н. 1) түмбэгэр, тобогор, бүмбэгэр, булхагар (выпуклый, округлый): Шоргоолзон мэтэ исалһан зоной дундуур Аламжын түнтэгэр шанаанууд харагдахадал гээд, үгы болошобо (Д. Батожабай); түнтэгэр магнай түмбэгэр духа (выпуклый лоб): Басаганиинь эсэгэеэ һажааһан, иимэл түнтэгэр магнайтай, урин тунгалаг нюдэтэй. Амиды Баяр (Буряад Y нэнһөө); 2) бүхэтэр, нэрүү (сутулый со склонёнными плечами).