ТҮЛГҮҮ

тэмд. н. 1) мэгдэнги, бахарданги, тээлмэрдэнги, бирагүй, тулюур (растерянный, беспомощный): Хэрбэеэ Гэрэлмаагай энэ хүбүүнтэй гэрлэшэһэн байгаа һаань яахабиб гэһэн түлгүү бодол зобооно (Ц.-Д. Хамаев); түлгүү үбгэн ахир, тулюур, бирагүй үбгэн (беспомощный старец); 2) дүршэлгүй, дүйгүй, дадал олоогүй, бэедээ этигэжэ яданги (неопытный, неуверенный в себе); 3) харанхы, балай, бүтүү (тёмный, мрачный): Үүдэнһээ бултайхатайнь адли шэб харанхы, бүтүү, түлгүү байдал угтаба (Ц.-Ж. Жимбиев).