ТҮХЭЛТЭЙ

1. тэмд. н. ямар нэгэн маягтай, дүрсэтэй, янзын, ямар нэгэн юумэн шэнги (какого-л. вида, какой-л. формы, похожий на кого-л., что-л.); хүн түхэлтэй хүн шэнги (похожий на человека): Нэгэ киоскһоо кепкэ малгай абажа үмдэхэдөө, бүри малгайтай хүн түхэлтэй бологдоо (Б.-Б. Намсарайн); нэгэ түхэлтэй байха адлирхуу байха, түһөөтэй байха (быть сходным в чём-л., по каким-л. признакам); айhан түхэлтэйгөөр айнгяар, айһан хэбэртэйгээр (с испуганным видом); үндэгэн түхэлтэй үндэгэн шэнги (яйцевидный); загаhаншуу түхэлтэй загаһанай дүрсэтэй, загаһанда адли (похожий на рыбу, вроде рыбы); 2. хэлэгшын үүргээр хэрэгл. янзатай, шэнги (похоже, что…): Урагшань һарбайгаад байһан буутай гарынь шэшэржэ, хажуудаа байһан хүниие онохоор бэшэ болоно түхэлтэй (Д. Батожабай).