ТҮГДЭРХЭЙ

1. юум. н. хэмхэрдэhэн, холторхой, хэмхэрхэй, түүрхэй, бутархай (обломок, осколок): Эхэнэрнүүдэй урдаһаа моридой туруунһаа хүрэһэн газарай түгдэрхэй, хохир аргалай бутархай, саһан тооһон шабана (Ц.-Ж. Жимбиев); 2. тэмд. н. хэмхэрhэн, түү hүрэhэн (отколовшийся): Хайраг шулуун һүхын түгдэрхэй эриие хабирһаар эрьелдэнэ (М. Осодоев); хушуу түгдэрхэй хухарhан, эбдэрхэй, түү hүрэhэн хушуутай (с отколовшимся, сломанным остриём): Тэрэ кителиингээ хармаан дээрэ хушуу түгдэрхэй орденоо зүүнхэй юумэ, сабиргайнгаа шарха эльбээд, хоолой заһан ханяана (Ц.-Ж. Жимбиев); түгдэрхэй ехэ шулуун шулуунай томо хэмхэрдэhэн (большой обломок камня).