ТҮБЭРГӨӨ(Н)

(н) юум. н. мориной гүйхэдэ, дэбһэхэдэ хүлөөрөө шангаар газар сохиһон абяан, табараан, тобороон (конский топот): Хүлэг мориной түбэргөөн холодохо тумаа һуларжа, һулара һуларһаар һуларжа, аалидан шэнхинэһэн хүгжэм шэнгеэр, замхаһан һалхинай сууряан шэнгеэр, жэгтэй һайханаар соностобо (Б. Мунгонов); Хара ехэ hүpэ доромнай / Хара адайн түбэргөөн, / Боро ехэ һүрэ доромнай / Боро адайн түбэргөөн (Гэсэрhээ); түүхэ түбэргөөн аман зох. доһолгоон, буһалгаан, сэмүүн байдал (потрясение истории): Хэбтэһэншье ехэ дэлхэйе / Хэлтэлзүүлжэ гаража ерэбэ. / Байһаншье ехэ дэлхэйе / Балхалзуулһаар гаража ерэбэ. / Саг самарайн болобо, / Түүхэ түбэргөөн болобо (Гэсэрһээ).