ТҮҺӨӨТЭЙ

тэмд. н. 1) адлишуу, адлирхуу, тэнсүү, дүтэрхы, зэргэсэмэ, жэшэмэ (похожий, подобный, схожий): Тэрэнэй халта тонгойн татаһан бэеыень, жэжэхэн жороо алхадалыень харахада, заахан арьяатанай түһөөтэй байба (Д. Батожабай); улаан наранай түhөөтэй улаан наран шэнги (словно солнце красное); 2) ямар нэгэн шэнжэтэй, гадаада түхэлтэй (имеющий какой-л. вид): Тасарун үбгэнэй үргэн шанаатай нюурынь уршалаатажа, шэнгэхэн буурал һахалда дарагдажа эхилээшье һаа, энхэ элүүрэй түһөөтэй – залуудаа дүүрэн шарайтай, шамбай эрэ ябаһан хүн гэжэ хүрэһөөр ойлгохоор (Д.-Д. Дугаров).