ТҮҮРХЭЙ

1. юум. н. хэмхэрдэhэн, холторхой, хэмхэрхэй, бутархай (обломок, осколок); 2. тэмд. н. хэмхэрhэн, түү hүрэhэн, түгдэрһэн (отколовшийся): Сэдүүгэй Цэрэнпилэй үмхи хүхэ гэр дотор түүрхэй бишыхан горшоогынь гал дээрээ эзэгүй болошоод, гансаараа шаршаганахаһаа бэшэ абяа анир гараха юуншье үгы (Х. Намсараев); түүрхэй шулуун хэмхэрһэн шулуун (отколовшийся камень, осколок камня).