ТҮҮ I

шангадх. ү. hалатарнь, доло, зада, бута, һамна (совершенно, совсем): Би һүүлэй үедэ элдэб эдэ философи, илангаяа түүхые түү һүрэг гэжэ һанадаг болоод байнаб (Ч. Цыдендамбаев); түү түгдэ зада, бута, hамна (совсем, совершенно): – Хүсэжэ гартаа оруулаа һаа, би хамаг шүдыень түү түгдэ шааха һэм (Ч. Цыдендамбаев); түү сохихо һамна сохихо, хуха сохихо, бута сохихо (выбивать, разбивать): Советскэ дивизиин урдуур, хойгуур бүһэлэн ошохо колоннонуудай һоёонуудые түү сохижо, хэдэн хэһэг болгон тулалдаха гэжэ эдэнэр шиидэбэ (Ж. Тумунов); түү татаха һалатарнь татаха, хухара татаха, һүгнэ татаха (вытягивать, выворачивать): Ууса нюргынь, сами руунь хоротойгоор халуу бусалгаба, хазаарайнь түмэр хэлынь ходоро, шүдынь түү татан алдана (Д. Эрдынеев).