СУУРХАЛ

юум. н. 1) алдар, ехээр тараhан нэрэ, соло (слава, известность); 2) һураг, зэрэб үгэ, хоб-жэб (молва, слухи, слух): Бидэнэй хоорондоо хэрүүлтэй хэлсээтэй болоходо, ангиин дайсанай үлэгдэлнүүд баясажа, элдэб муу суурхал болгохонь элитэ байна бшуу (Ц. Дон); суурхал үгэ зэрэб үгэ, һураг (слухи, молва): Балдан Гомбо архиин һогтуугаар моринһоо унажа, хүлөө хүлдөөжэрхёо юм ха гэжэ хаа хаанагүй зоной дунда суурхал үгэ дэлгэрһэн байгаа (Ц. Дон).