СУСАЛ

юум. н. дүрэһэн түлеэн, хахалдаһан (обгоревшее полено, головёшка): Ешигмаае, хаража үрди гэһэндэл, гэнтэ улагашаһан сусал улаан дүлөөр соробхилжо, оршон тойрониие ойро зуура элихэнээр гэрэлтүүлээд, унтаршана (Г.-Д. Дамбаев); Ганса сусал гал болохогүй, ганса хүн айл болохогүй (Оньһ. ү.); сусал удхалха дүрэһэн түлеэ худхаха, урбуулха (мешать головёшки): Олёодой бүтүүхэн һэм гээд, айхабтар эбшэ туһаша боложо, сусал удхална, халбага табаг зөөлсэнэ, газаа гэртэ гүйнэ (Ц. Дон); ◊ сусалшье удхалхагүй (≈ палец о палец не ударить, пальцем не пошевелить).