СУХАЛТАЙ

тэмд. н. ууртай, уурлаһан, хорото сэдьхэлтэй (гневный, сердитый, нервный): Түгэд минаагаа дээрэ үргэнхэй, трактористые сухалтай нюдөөр үзүүрлэн хараад, даллан байжа хашхарна (М. Осодоев); сухалтай ууртай хорото сэдьхэлтэй, хии хүдэлһэн, сэдьхэлээ хүдэлһэн (гневный, сердитый); түргэн сухалтай, шэнэх. хамарай үзүүртэ сухалтай түргэн зантай, абаһаар уурладаг, хурдан уурладаг (вспыльчивый): Эдэ үгэнүүдые Холхойһоо дуулахадаа, мүнөөхи үбгэн түргэн сухалтайгаа мэдүүлэн, шатаһан шүрбэһэн шэнги буршагад гэн бодожо, үгэшье хэлэнгүй ябашаба (Д. Эрдынеев); сухалтай байха уурлаха, уураа хүрэхэ, ууртаа ордоһолхо (быть не в духе, сердиться): Тиигээд Эрдэмтэ хэн нэгэндэ сухалтай байгаад, минии ямаадта хороёо гаргаба гэжэ Степан Тимофеевич бодоно (Ч. Цыдендамбаев).