СОШОХО

үйлэ ү. 1) айха, залд гэхэ, обогод гэхэ, обхогод гэхэ (пу гаться, вздрагивать от испуга): Ламатан сошоһон айһандаа, мүргэлдэһэн хусадал, нюдэеэ бэлтэлзүүлэн, эсэргүүсэхэ болихоёошье ойлгожо ядан байба (Б. Санжин, Б. Дандарон); сошоһон янзатай h анаа зобонгёор, сэдьхэл зобонгёор (встревоженно): Шагнаархажа һонирхон сугларһан эдэ хүнүүд һэр-мэр гэлдэжэ, гайхана, сошоно янзатай, хоорондоо гүбэр-шэбэр гэлдэнэ (Ц. Шагжин); сошоһондоо (гү, али сошоһон айһандаа) гүйжэ (гү, али даб гэжэ) бодошохо залд гээд харайжа бодохо (вскочить в испуге); сошоһон нохой сохоһоо айдаг (Онь h. ү.) h ортогой морин h үүдэр h ээ үргэдэг (≈ пуганая ворона куста боится); 2) шэлж. хабдаха, h үжэрхэ (опухать – о жёлезах); булшархай сошоо булшархай хабдаа (железы опухли).