СОРОЙХО

үйлэ ү. 1) ёдойхо, ёройхо, һарайха, өөдөө хараха (торчать, вздыматься, выситься): Жэбжэгэр үндэр бэетэй, шарабтар боро зүһэтэй, ута хоншоортой, соройһон томо шэхэтэй, сээжэлиг, утанууд хүлтэй гайтайл бахим нохой һэн (С. Цырендоржиев); дээшээ соройһон гэшхүүр өөдөө гараһан ута гэшхүүр (бегущая вверх лестница); 2) амитадай урда хүлнүүдээ үргэжэ, хойто хоёр хүл дээрээ бодохо (становиться на дыбы – о лошади; становиться на задние ноги – о животных): Мориниинь бүри эршэтэйгээр булгижа мэдэнэ, мээл урбалдашана аа гү гэжэ һанахаар ондого-сондого дэбхэрнэ, соройжо байгаад собхорно, сугана (Ц.-Ж. Жимбиев); ○ собхорхо гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.