СОНОСОЛГО

юум. н. 1) абяа дуулаха шадал, шадабари (слышание); 2) ухаалдилга, мэдэрэлгэ, ойлголго (восприятие): Б аһа элдэб һонирхол той үзэлгын суглуулбаринуудыешье үзэ; тэрээнһээшье оюун түрэхэ, соносолго уужам болохо (Э.-Х. Галшиев).