СОЛООХОЙТОЙ

тэмд. н. юумэ ойлгодог, ухаатай, бодолтой, ухаансар (смышлёный, сообразительный): Баярмаань солоохойтой басаган байна; солоохойтой болохо а) юумэ ойлгодог болохо, ухаа орохо, ухаатай болохо (стать сообразительным, начать понимать): Бүри һүүлдэ, томохон болоходоо, абамни хэзээ ерэхэб гэжэ һураад, дүтэлөө гэжэ харюу абаа һэн хаб. … Солоохойтой болоходоо дахин тиигэжэ эхэһээ асуухааш болёо һэм (З. Гомбожабай); б) мэдээгээ алдаһанһаа гараха, мэдээ орохо, һэгээ орохо (приходить в сознание, очнуться): Шоён тэрээн тээшэ нюдөө шэглүүлбэшье, хүдэлбэгүй, теэд нүхэрни нэгэ солоохойтой болобо гэжэ ойлгобо (А. Ангархаев).