СОЛГЁОН

тэмд. н. 1) огсом, бадарган, ёборгон, шэрүүн (резкий, грубый, крутой): Мэхэтэйшье гээ һаа, мэхэтэй, сэхэшье гээ һаа, сэхэ, солгёоншье гээ һаа, солгёон, һэргылэнгишье гээ һаа, һэргылэнги, илангаяа танигдаагүй хариин хүнүүдтэ һэргылэнги хүйтөөр хандадаг, иимэл жэгтэй зон ха юм даа манай нютагаархин (Б. Мунгонов); солгёон хүн шэрүүн зантай хүн (человек с круты м нравом); солгёон (дошхон) зан ёборгон, шэрүүн зан (горячий характер); 2) хонгёо, огсом, шанга – абяан тухай (звонкий, громкий, резкий – о звуке): Энэ наһажаал болоһон эхэнэрэй хүрин нюур шарай эреэлшэнхэй, гэбэшье нюдэн соонь гүн һайхан жаргал толорно, тэрэ солгёон хоолойгоор мэндэшэлнэ (Ц.-Ж. Жимбиев); солгёо хүхюун энеэдэн хонгёо хүхюун энеэдэн (звонкий и весёлый смех); 3) ульгам, хурдан, шуран (прыткий): Урданайнь омог зан, солгёон ааша үзэгдэжэ эхилээ, – гэжэ хөөрөөд, – шинии унаха дуратай һаа буляалдахагүйб (Д. Эрдынеев).