СОХОМТОЙ

1. лаб, заабол, алдалгүй, дамжаггүй, һэжэглэлгүй, маргалтагүй (точно, наверняка, несомненно): Юрэдөө энээхэн шэрэжэ ябаашаһаамни гурбан хурга арьбан гараагүйшье һаа, сохомтой хоёр хурга арьбан гарахал байха (Х. Намсараев); 2. хэлэгшын үүргээр хэрэгл. дамжаггүй, һэжэглэхээр бэшэ, арсашагүй (безусловно, бесспорно, конечно): Түгшүүрилтэй үедэ, хэрэгтэй сагтань милициин хүдэлмэридэ улад зон тон ехэ туһа хүргэдэг, мүнөөшье тэдэнэй туһалха байһаниинь сохомтой (Б. Мунгонов).