СОГТОЙ

тэмд. н. 1) обтой, дорюун, абьяастай, омогтой (живой, жизнерадостный, приподнятый – о настроении): Хойморой түгсэг хүнһөө тад ондоо, хүдэлсэтэй, согтой хүн (Б. Санжин, Б. Дандарон); согтой нюдэн галтай, ялалзаһан нюдэн (глаза с огоньком): – Зоригтой, нэтэрүү хүбүүдтэ дуратайб, – гэн, түрүүлэгшэ хүбүүнэй дороһоо өөдэ согтой нюдөөр харан, мүрыень альгадасагааба (С. Цырендоржиев); согтой залитай (гү, али дорюун, солбон) урматай, һэргэлэн, абьяастай, шанга, хүйхэр (бодрый, энергичный): Эгээл тиимэһээнь абамни бэрхэшээлдэ тородоггүй, хододоо согтой залитай ябана (Ц.-Д. Хамаев); Согтой дорюун залуушуулай бардам шангаар «һаа», «һэш» гэлдэхэ абяан тодоор дуулдана (Ц. Дон); согтой хүхюун зугаатай, баяртай, сэнгүү, баясхалантай (радостный, весёлый): Үхибүүд бүхэли үдэрөөрөө газаагуур гүйлдэжэ, харанхы үдэшэ болотор согтой хүхюун энеэдэ наадан бүри замхадаггүй (М. Осодоев).