СОГСО

1. юум. н. 1) обоо, шобойлгон табиһан юумэн, дээрэ дээрэһээ, арха-барха хаягдаһан юумэн, нэгэ газарта түглытэр сугларһан, дарайса сомоотой юумэн (куча, груда, громада): Иимэ һайхан / Эсэгэ оронойм байгаалинууд / Эгүүридын түүхэ, / Эрдэмэй согсо уряалаад, / Энэ үеын / Эрилтэ болгон хүлеэнэд (Х. Намсараев); элһэнэй согсо обоолоотой элһэн (куча песка); үүлэнэй согсо нарбагар, харшалдаһан үүлэнүүд (громады облаков); 2) шэлж. тобшолол, үрэ дүн, эсэслэл (резюме, итог); элидхэлэй согсо элидхэлэй тобшонь, тобшо дүнгынь (резюме доклада); 3) нэгэдэл, үлхөө, суглуулбари (комплекс, совокупность): бэеын согсо хүнэй толгой, хоёр гар, хоёр хүл, бурханда мүргэхэдөө хүн бэеынгээ табан хубяар газар хүрэхэ ёһотой (пять частей тела, голова, две руки, две ноги; при совершении моления, поклонения божествам следовало касаться земли пятью частями тела); 4) гүн ух. бодос, бэе махабад (материя, плоть, тело); 2. тэмд. н. үлхөө, нэгэдэмэл, үргэлжэ (комплексный); согсо эмшэлгэ эм ба ондоо аргануудые ниилүүлһэн эмшэлгэ (комплексное лечение).