СЭНТЭЙ I

тэмд. н. 1) үнэтэй, үнэ ехэтэй (ценный, дорогой): Тэрэнэй бүхы энэ оролдолго, арайхан гэжэ туйлаһан түрүүшынь, бишыханшье һаа, өөртэнь хадаа айхабтар удха шанартай, сэнтэй илалта – бүгэдэ хэндэшье хэрэггүйгөөр хосорхо ха юм (К. Цыденов); Сэнтэй шулуун долон нүхэтэй (таабари, толгой); үнэ сэнтэй үнэ ехэтэй, ехэ хэрэгтэй, шухала (дорогой, ценный): Хани нүхэр гээшэ анханhаал үнэн сэхэ, үни болохо бүреэ үнэ сэнтэй эрдэнимнай бэлэй (Б.-Б. Намсарайн); 2) ямар нэгэ үнэтэй (имеющий какую-л. цену): Теэд намда үлүү мүнгэн хэрэггүй, тэрээхэн арбан түхэриг сэнтэй монетэеэ гансаарайень үгэгты (Ч. Цыдендамбаев); алтанай сэнтэй айхабтар үнэтэй, аргагүй ехэ үнэтэй (≈ на вес золота): Хабарай хахинха сагта малгайн шэнээн үбһэн алтанай сэнтэй болохол (Ц.-Д. Хамаев); хямдахан сэнтэй хүнгэн, үнэтэй бэшэ (дешёвый): Иимэ тулюур байдалда орохогүйн тулада арга шадалаара оролдожо, өөрынгөө газар дээрэһээ бэлдэгдэһэн хямдахан сэнтэй тэжээлээр адуу малаа хангаха ёһотойбди (Б. Мунгонов); ○ үнэтэй гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.