СЭНГЭЛИГ

1) тэмд. н. баяртай, баясхалантай, хүхюутэй, согтой, урматай (весёлый, радостный): Иимэ хүсэлгүй һаа, соёл-гэгээрэлэй һургуули дүүргэһээр, залуу хадаа хото газарай сэнгэлиг гоёдонь орожо, тэндэ үлэхые оролдохо һэн (Ц.-Д. Хамаев); сэнгэлиг хүхюун баяртай, баясхалантай, хүхюутэй, согтой, урматай (весёлый, радостный): Тиимэ мэргэн оюутан / Сэсэг мэтэ һалбаржа, / Сэнгэлиг хүхюун байдалаа / Уран гоёор зурахые / Урин хүсэн хүлеэнэм (Х. Намсараев); сэнгэлиг саг хүхюутэй, аятай зохид, баяртай саг (весёлое время): Илангаяа томо хотонуудай ажаhуугшад ду ратайгаар тэмдэглэдэг байгаа: хүй тэнэй саг үнгэржэ, байгаали нойрhоо hэрижэ, зунай сэнгэлиг саг дүтэлөө ха юм (Б. Баторова); сэнгэлиг байдал хүхюутэй байдал (весёлая жизнь).