СЭНГҮҮ

тэмд. н. баяртай, баясхалантай, хүхюутэй, согтой, урматай (весёлый, радостный): Таниин сэдьхэлдэ инаг дуран хадаа мүнөөдөө ямар нэгэ гоё һайхан хоргодолсоон, романтическа ёһоной сэнгүү наадан байһан байжа болохо (Ч. Цыдендамбаев); сэнгүү хүхюун (гү, али һайхан) баясхалантай, хүхюутэй, согтой (весёлый, радостный): Шалтаг билтагынь гэхэдэ, Жамбалай ажалынь ябадалтай, нүхэдынь олон аад, гэртэнь ерэжэл байдаг, сэнгүү хүхюун хүнүүд ха юм (З. Гомбожабай); Мүнөө танай анхаралда сэнгүү һайхан тэрэ үеын гэрэл зурагуудые дурадханабди (А. Батомункуев).