СЭЭЖЫН

1) тэмд. н. сээжэдэ хабаатай, үбсүүнэй (грудной); сээжын яһан үбсүүнэй яһан (грудная клетка); сээжын хүнды үбсүүнэй хүнды (грудная полость); сээжын үбшэн үбсүүн сээжын бажуугдалга, зүрхэнэй үбшэн (грудная жаба); 2) шэлж. үнэн зүрхэнэй, дотор сэдьхэлэй (сердечный, задушевный): Залуу баринай үнэн зараса болошоһон энэ үбгэн таряашанай эдэ үгэнүүд хүндүүлхэй зүрхэнэй ёолоон, сээжын үбшэнтэ гуниг болон дуулдана (Х. Намсараев); сээжын зугаа дотор сэдьхэлэй хөөрэлдөөн (задушевная беседа); сээжын бодолнууд сэдьхэл зүрхэнэй бодолнууд (сердечные думы о ком-л.).