САРАА

юум. н. 1) тэмдэг, зурлаа (метка, черта): Тэрэ зурлаа, сараа гаргажа сагаа барадаггүй – гансатал сабшажа ородог (С. Цырендоржиев); 2) ямар нэгэ нюруу дээрэ үлэһэн юумэнэй (хүн, амитанай хүл г.м.) мүр (след, следы): Бухал табижа ябаһан шиираг хүбүүдэй хасар, һаншаг уруу гоожоһон хүлһэнэй сараа сагаан мүр болон, зурыжа харагдана (Ц. Дон); сараа мүр ямар нэгэ юумэ дараһанай һүүлээр үлэһэн дүрсэ, тэмдэг (след, следы; отпечаток); сараа тэмдэг олон мүрнүүд (следы, знаки, метки): Анхаралтайгаар харахадань, нүхэ руу мориной унаһан ба хүл дээрээ бодохо гэжэ нүхэнэй оёорой нойтон элһэ хайр дээрэ тэршэлһэн сараа тэмдэг аргагүй тодоор аржыжа байба (Б. Мунгонов); сараа орохо мүр дарагдаха, үлэһэн харагдаха (отпечатываться – о следах); сараа үлээхэ мүр орхихо (оставлять следы): Дүршэлтэй хулгайшан байгаа хаш: хюмһанай харыншье зэргэ сараа үлээгээгүй (С. Цырендоржиев); ○ мүр гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.