САНСАРА

юум. н., хууш. монг. оршолон, будд. мүнхэ буса хооһон шанарай орон зай, хамаг амитадай эсэсгүй зоболонгой хүрдэ (вселенная, мир, в котором всё подвержено изменениям и превращениям): Амидарал – сансара, / Альбан хара урасхал. / Альбан хара урасхал / Абаад шамай талиихал (Д. Улзытуев); Сансарые эсэслүүлэгшэ Будда багшын шэмэг нэрэ (эпитет Будды со значением ‘прекращающий существование сансары’); 2) монг. дэлхэйн бүмбэрсэгэй агаар хүреэнһээ гадуурхи орон зай, газарһаа гадуурхи дайда, замбуулин (космос): сансарые эзэмшэхэ.