САЛИГАР

тэмд. н. 1) хурса эритэй, ёдогор, ёрхогор, һарагар (остроконечный, конусообразный): Тиихэдэнь хитад алуурша ерэжэ, тархииень нүхэн дээрэ гүлдылгөөд, салигар хурса һэлмээр таһа сабшаа һэн (Б. Санжин, Б. Дандарон); салигар хажуур хурса эртэй үргэн хажуур (острая коса): Обогор томо, обор хүжүүн Балдан бултанай урда зогсожо, салигар үргэн хажуураараа хоёр һөөмөөр эдюулэн сабшажа оробо (Ч. Цыдендамбаев); салигар эбэрнүүд һарагар, ёдогор эбэрнүүд (изогнутые рога): Тайшаа Ломбоцыреновшье, Мархансай ахайханшье хадаа аб адлинууд, хэнииень хэн гэшэгүй, нэгэ хомуудай хоёр шэхэд, нэгэ сарай хоёр салигар эбэрнүүд бэшэ аал? (Ч. Цыдендамбаев); 2) шэлж. жэрбэгэр, суурагар, тэгшэ бэетэй (стройный); салигар залуу хүн суурагар залуу хүн (стройный юноша); салигар байлга бэеын байдал (осанка); 3) үсөөн ялагар, гоё, гоёмсуу (блестящий, нарядный): Хүнэй мэдээшье һаа, бидэнэр хуушанайхиһаа салигар хубсаһатай, урда урданайхиһаа омог бардам байха ёһотойбди (Ч. Цыдендамбаев).