САЙЛГАХА

үйлэ ү., идх. залог 1) сагаан болгохо, сайбар үнгэтэй болгохо (забелять): Гэрнүүдэй барагар хара хананууд, хашаа хүреэнүүд саһые улам тодо болгон сайлгана (Ч. Цыдендамбаев); сай сайлгаха сайдаа һү нэмэхэ (забелять чай): Һүтэй хүнэгүүдээ баряад тэдэнэй гэртэ ороходонь, Шоён сайгаа сайлгажа, аяга соо хэжэ баряад, газаашаа гараба (А. Ангархаев); үүр сайлгаха гэгээ орохые хүлеэхэ (дожидаться, когда забрезжит заря): Удаань халхабша үүдээ асаржа, шада яда тэрээнээ хүбшүүргэдэн бүхэлөөд, бүхэли һүниндөө баабгайн бусажа ерэхые хүлеэжэ, ото галаа түлижэ, үүр сайлгаһан байгаа (С. Доржиев); шүдөө сайлгаха а) сагаан шүдөө ялалзуулха (сверкать белизною зубов); б) шэлж. үгэдөө хүрэхэгүй, амалһанаа хэхэгүй (обещать и не делать, быть внешне любезным); гар (гү, али альга) сайлгаха жаахан бэлэг бариха (презентовать, дарить чаще что-л. несущественное): Тэрэ эхэнэрни хэрэгыень бүтээлсэһэнэйм түлөө гарыем элбэгхэнээр сайлгаа hэн бэзэ даа (Б.-Б. Намсарайн); Тала танилһаа байха түрэл гаралдаа альгашье сайлгаха юумэ үгэдэг, урьһалдаг, һарбайдаггүй ехэл хяһуур, хатуу хүн гэжэ суурханхай (С. Цырендоржиев); 2) зорохо, зулаха, холтоһыень хуулаха, харуулдаха (обстругивать): – Табяад сажан газарта модо сайлгаһуу, тиигээд мэргэсэхэбди, – гэбэ (Ц.-Д. Хамаев).