САД II

сад гэхэ: үйлэ ү. гэнтэ огсом шанга абяа гаргаха, бадашаха, хашхаржархиха, энеэжэрхихэ г.м. (издавать пронзительный, резкий звук, напр. крик, хохот и т.п.): – Энэ гэргэнииеш яахаяа би өөрөө мэдэхэб! – гэжэ сад гээд, арсалан шэнги бэедээ найданги орон тээшэ ошобо (Ц.-Д. Хамаев); сад гэжэ хашхарха гэнтэ хахир шангаар һүхиржэрхихэ (пронзительно закричать): Тэрээнээ харан гэхэдэнь, саб сагаан хубсаһатай, сагаан шүхэр бариһан булай тэнзэгэр эхэнэр сад гэжэ хашхараад, тад гэдэргээ шүхэрөө хяа дараад, унажа ябаба (Х. Намсараев); сад (гү, али сад-няд) гэтэр (гү, али байса) хахир шангаар, ханхинаса, огсомоор (резко, пронзительно): – Хара золигууд! – гэжэ шангаар сад гэтэр дуугараад, стол ёборжорхибо (Ц. Дон); Гонг сад байса зэдэлшэбэ (С. Цырендоржиев); сад гэмэ хахир шанга, огсом, галзуу (неистовый, истошный, резкий, пронзительный – о звуке, крике, звонке): – Жамганов! – гэһэн Петровой сад гэмэ абяан соностобо (Ж. Тумунов); сад-няд гэлдэхэ а) огсом шангаар дуугаралсаха (резко разговаривать); б) хэрэлдэхэ, хашхаралдаха (кричать друг на друга).