САБААГҮЙ

тэмд. н. түргэн зантай, бэеэ баридаггүй, гүнзэгыгѳѳр шэбшэдэггүй, һанамсаргүй, бодомжогүй, гүнзэгы бэшэ, хүнгэн, халиргай, һэбхи (невыдержанный, необдуманный, несерьёзный): Һайн ухаата хүн ашада өөрын гэмээ шэнжэлхэ, Сабаагүй муу хүн имагтал бусадай гэмые хэлэхэ (Эрдэниин сан субашидһаа); Сабаагүй нохой һарада хусадаг (Оньһ. ү.); сабаагүй ааша ухаагүй, бодомжогүй ябадал, тоолхогүй ябадал (необдуманное, опрометчивое поведение): «Сабдагуудай бэлэг шамда үгэжэ байхадань, / Сабаагүй ааша харуулжа hүрдэн айхадаш, / Yлзы хэшэгшни зайлахань гээшэл даа, / Yхимни, түргэн тиишээ гүйгыш» – гээл даа (П. Цыдыпова).