САҺАТА(Й)

(Й) тэмд. н. саһа ехэтэй, саһаар бүрхөөгдэһэн, хушагдаһан (снежный): Һарын гэрэл сасарһан саһатай ташаланда арьяатад бүришье элеэр һүүдэртэн, бултадаа хабшал руу харашоод һуунад (Д.-Д. Дугаров); саһатай үбэл саһа ехээр ороһон үбэл (снежная зима): Ногооной голложо утаар ургаа һаань, ехэ саһатай үбэл болохо гэлсэдэг һэн (Л. Линховоин); мүнхэ саһатай хайладаггүй саһаар хушагдаһан (покрытый вечным снегом); саһата орьёл саһаар хушагдаһан хадын орой (снежная вершина): Тархяа үргэжэ, Хабсагайта хадын саһата орьёл өөдэ Балданай харахадань, һаяхан бултайжа байһан наранай элшэ туяада харбагдаһан хоёр хүн харагдаба (Ц.-Д. Хамаев); саһата шуурган шанга һалхитай саһан, бордоһон, хии бараан (вьюга, пурга, буран): Саһата шуурган гайхалтай түргэн намдажа, һүниин яаралтай айлшадай мордоһондол, үүлэд таһаран, хэһэглэн, шамдуу урагшална (Д.-Д. Дугаров); саһата үдэрнүүд саһанай тогтонгүй орожо байһан үдэрнүүд (снежные дни): Хамар дабаанда, хангай хүбшэ тайгада хүзүүсээ ехэ саһа оруулһан хүйтэн үбэлэй саһата үдэрнүүд гэмтэй (Б. Мунгонов); Саһата орон монгол туургатан Түбэдые иигэжэ нэрлэдэг байгаа (Снежная страна, метафорическое название Тибета).