СӨӨРЭМ

юум. н. 1) уһатай гүнзэгы хонхор, хуурай газараар хүреэлэгдэһэн багахан хэмжээнэй тогтомол уһан, нуурмаг (небольшой водоём, озерко): Үни хада, Ампииса гэжэ нэрэтэй басаганай эрье дээрэһээ уһа руу һүрэжэ унаад, үхэһэнһөө хойшо эгсэ эрье доро байһан тэрэ сөөрэм гай гасалан ушаруулжа байдаг ехэ хатуу газар болошоһон юм (А. Бальбуров); сөөрэм нуур уһатай гүнзэгы хонхор, тоором (небольшое озеро): Тэдэнэй гүйлгэлдэжэ ошоһоной һүүлдэ Дармажаб бодолгото болонгёор гэшхэлэн, хонидоо эрьен ябасагаагаад, сөөрэм нуурай эрьедэ ошожо, унуули модон дээрэ һууба (Б. Мунгонов); сөөрэм төөрэм түхэреэн таляанууд (небольшие озера): Зунай тэн үнгэржэ байхада, хура бороошье орожо, уһа намаг элбэгжэжэ, харгы зам дээгүүр сөөрэм төөрэм сээлнүүд ялайлдажа байдаг болобо (Ж. Балданжабон); 2) уһа тогтоохо гү, али загаһа үсхэбэрилхэ хэмэл нуур (пруд): Нэгэшье хуудаһа ном уншангүй, юуншье тухай бодолоо һамааруулангүй, газаагуур, сөөрэмүүдэй эрье зубшажа ябаха хүсэл Доржодо түрэнэ (Ч. Цыдендамбаев); ○ нуур гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.